Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Έργο υπογειοποίησης σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια - Φωτογραφίες 4 Οκτωβρίου

04-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Προχώρησαν αρκετά οι εργασίες, από τότε που είχαμε τελευταία φορά δημοσιεύσει φωτογραφίες στις 2/5/20, από το έργο της υπογειοποίησης των...

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Υπογειοποίηση γραμμών στα Σεπόλια - Δυό χρόνια «εργασιών» για να έχει καλυφθεί μόλις το 0,9% του έργου

25-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Απογοητευτική είναι η κατάσταση με το έργο της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια. Ποιός έχει την ευθύνη για το...

Σε ποιόν θα κόψει κλήση η δημοτική αστυνομία γι αυτό το πεζοδρόμιο;

02-10-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πολύ καλά κάνει η δημοτική αστυνομία και κόβει κλήση σε όποιον παρκάρει σε πεζοδρόμιο. Αλλά γι αυτό το πεζοδρόμιο σε...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

ΑΝΤΙΝΕΑ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

29-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο κινηματογράφος «Αντινέα» κι αυτός στα σύνορα των Σεπολίων, όπως και η ΔΩΡΑ, βρισκόταν στην Λιοσίων 205 και διένυσε μια...

Ακόμα χωματόδρομος στην Μανιτάκη στα Σεπόλια

04-11-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πόσα χρόνια ακόμα θα παραμείνει χωματόδρομος ένα κομμάτι 20 μέτρων το πολύ στην οδό Μανιτάκη στα Σεπόλια;

Η δημοτική κίνηση «Ανοιχτή Πόλη» για ΒΟΤΡΥΣ - ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

04-11-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Η δημοτική κίνηση «Ανοιχτή Πόλη» απάντησε σε ερώτημά μας σχετικά με τις θέσεις της για την αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων...

powered by social2s
Φύγαμε οικογενειακώς από τα Σεπόλια όταν ήμουν 7 χρονών και επέστρεψα μεγάλος. Έτσι δεν θυμάμαι πολλά πράγματα από πριν φύγουμε. Έχω όμως δύο γεγονότα καρφωμένα στο μυαλό μου.
Το πρώτο είναι ο «λέων». Ένας γείτονας που τα έτσουζε, όπως φαίνεται σε μόνιμη βάση και πέρναγε μπροστά από το σπίτι μου στην Αυλώνος πολύ συχνά, τρεκλίζοντας και σταματώντας και ξανατρεκλίζοντας και βρίζοντας τα πιτσιρίκια της περιοχής που τον έπαιρναν στο κατόπι και φώναζαν ρυθμικά «Λέων ... Λέων». Έμοιαζε το επίθετό του με το χαιδευτικό του βασιλιά των ζώων (το θυμάμαι αλλά δεν θέλω να το πω εδώ) και τον έπαιρναν γραμμή τα αλάνια μέχρι να πάει δεν ξέρω που... Μου προκαλεί μια θλίψη όταν το θυμάμαι, δεν ξέρω γιατί και μου φέρνει στο στόμα το «σαν σουρώνω πέφτω κάτω και σηκώνομαι».
 
Και το δεύτερο είναι ένα πάθημα που μάλλον μου έγινε μάθημα.
Πέρναγε μπροστά από το σπίτι μας σχεδόν καθημερινά απογευματινές ώρες, μια κοπέλα, πρέπει να ήταν μικρή σε ηλικία, αλλά ξέρετε στα παιδιά όλοι φαντάζουν πολύ μεγαλύτεροι και πράγμα μάλλον ασύνηθες για την περιοχή, φόραγε καλά ρούχα, στενό φουστάνι και γόβες και ήταν πάντα περιποιημένη στο πρόσωπο. Ίσως να λικνίζονταν και λίγο παραπάνω από το επιτρεπόμενο για την εποχή!
Κάθε φορά όταν την βλέπαμε, βγαίναμε με την αδελφή μου στην πόρτα και αρχίζαμε να την κοροϊδεύουμε, φωνάζοντάς της «κουνίστρω .. κουνίστρω». Ε.. παιδιά είμαστε και κάτι θα είχαμε ακούσει φαίνεται από κάποιον μεγαλύτερο. Μόλις το φωνάζαμε το «κουνίστρω» μερικές φορές μπαίναμε μέσα στο σπίτι και κλείναμε την πόρτα και χανόμαστε στο βάθος. Δυό και τρεις φορές είχε σταματήσει και με είχε κοιτάξει (θυμάμαι το βλέμμα της) και με είχε απειλήσει με το δίκιο της «θα σου ρίξω ένα μπάτσο και θα σε κολλήσω στο τοίχο». Ώσπου μια φορά τόπε και τόκανε. Κινήθηκε γρήγορα προς εμάς, η αδελφή μου πρόλαβε και κρύφτηκε στο σπίτι κλείνοντας και την πόρτα πίσω της κι εγώ απέμεινα σαν χάνος να κοιτάω την κοπέλα. Μούριξε ένα μπάτσο και όπως ήμουν κολλημένος στον πλαινό τοίχο της εισόδου, το μπάτσο το έφαγα στο αριστερό μάγουλο, αλλά πιο πολύ πόνεσε το δεξί που κόλλησε στον τοίχο!
Από τότε σέβομαι πολύ όσες γυναίκες «κουνιούνται» υπερβολικά όταν περπατούν στον δρόμο...

αναδημοσίευση από ανάρτηση χρήστη στην ομάδα Σεπόλια city στο facebook
data-matched-content-rows-num="4,2" data-matched-content-columns-num="1,2" data-matched-content-ui-type="image_stacked"
Τι θυμάμαι από τα Σεπόλια #1
(17/11)-ANAKATA