Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Έργο υπογειοποίησης σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια - Φωτογραφίες 4 Οκτωβρίου

04-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Προχώρησαν αρκετά οι εργασίες, από τότε που είχαμε τελευταία φορά δημοσιεύσει φωτογραφίες στις 2/5/20, από το έργο της υπογειοποίησης των...

Και πάλι για το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στα Σεπόλια - Απάντηση σε ερωτήματα - Πως φτιάχτηκε και ποιοί το συντηρούν;

01-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Στην προηγούμενη αναφορά μας σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο που βρίσκεται στην γειτονιά μας, το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής με...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Σε ποιόν θα κόψει κλήση η δημοτική αστυνομία γι αυτό το πεζοδρόμιο;

02-10-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πολύ καλά κάνει η δημοτική αστυνομία και κόβει κλήση σε όποιον παρκάρει σε πεζοδρόμιο. Αλλά γι αυτό το πεζοδρόμιο σε...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

16-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Κινηματογράφος, κρατημένος κι αυτός στην μνήμη των κατοίκων των Σεπολίων, βρίσκονταν στην καρδιά της γειτονιάς, στην οδό Δυρραχίου. Δεν είχε...

Πριν μερικές δεκαετίες, εκεί που τώρα ξεκίνησαν να φτιάχνονται οι εγκαταστάσεις ενός πλυντηρίου αυτοκινήτων, επί της Δυρραχίου, υπήρχε ένα διώροφο οίκημα. Στο ισόγειο υπήρχε ένα καφενείο και στον πρώτο όροφο έμενε ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, αν θυμάμαι καλά.

Το καφενείο ήταν κανονικό καφενείο παλαιού τύπου, με μεταλλικά τραπέζια και ξύλινες καρέκλες με ψάθα. Φτωχικό, με όχι πολλή πελατεία και όσοι πήγαιναν εκεί, πήγαιναν συνήθως για ένα καφέ. Δεν φημίζονταν για τίποτα.

Τότε δεν έμενα στα Σεπόλια, αλλά ήταν εδώ το πατρικό μου και πέρναγα συχνά. Αρκετές φορές αργά το βράδυ, μόνο όταν είχε καλό καιρό, συναντιόμαστε με φίλους σε αυτό καφενείο. Ήταν πέρασμα τα Σεπόλια και σημείο συνάντησης κοντά στο κέντρο και πριν πάμε ο καθένας στην γειτονιά που έμενε, άλλοι Περιστέρι, άλλοι Πετρούπολη, βρισκόμαστε γωνία Δυρραχίου και Ελευθερίου Βενιζέλου, δίπλα στο γηπεδάκι του Τρίτωνα. Πάντα καθόμαστε έξω, στο πεζοδρόμιο, που ο καφετζής έβγαζε τραπέζια και καρέκλες. Ο καφετζής ήταν κι αυτός ηλικιωμένος για τα δικά μας νεανικά, τότε, μάτια. Δεν θυμάμαι το όνομά του, αλλά έχω την εντύπωση ότι ήταν ο ίδιος που έμενε με την γυναίκα του στον 1ο όροφο.

Πηγαίναμε λοιπόν εκεί γιατί μας βόλευε, γιατί είχε ένα φαρδύ πεζοδρόμιο, γιατί ήταν πέρασμα και γιατί ήταν πολύ φθηνό το μαγαζί, κρίσιμο κριτήριο για τις πενιχρές οικονομικές μας δυνατότητες. Κυρίως πέρναμε μπύρες με κάνα λουκάνικο ή τοστ που μας έφτιαχνε εκείνη την ώρα, κατά παραγγελία. Αυτό όμως που θυμάμαι χαρακτηριστικά ήταν ότι κάναμε σχέδια, να νοικιάζαμε, λέει, κάποια στιγμή το καφενείο και να το κάναμε μπαρ ή καφέ ή κάτι τέτοιο τελοσπάντων. Θεωρούσαμε πολύ καλή την περίπτωσή του, λόγω θέσης και την επιτυχία του εγχειρήματος δεδομένη.

Μετά η παρέα σιγά - σιγά διαλύθηκε κι έμεινα εγώ να παρακολουθώ το cool kafe που άνοιξε στην άλλη γωνία και πήγαινε καλά και να καταριέμαι την ατολμία μας που δεν προχωρήσαμε κάτι, πέρα από τα λόγια και τα όνειρα. Να παρακολουθώ το καφενείο αυτό να κλείνει και μετά από κάποιο καιρό να ερημώνει και ο πρώτος όροφος. Και αργότερα ήρθε και το γκρέμισμα.

Έμεινε κάποια χρόνια άδειο οικόπεδο και πριν λίγες μέρες διάβασα αυτό που σας είπα, ότι θα γίνει πλυντήριο αυτοκινήτων. Μακάρι να πάει καλά και να πλένονται εκεί πολλά αυτοκίνητα κάθε μέρα, αλλά τα νεανικά όνειρά μου γι αυτό το οικόπεδο ήταν πολύ πιο όμορφα.

σεπολιώτης