Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Η ιστορία του εξ Αφρικής πιθήκου που εκτελέστηκε στα Σεπόλια το 1928

08-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Έχουμε κι εμείς οι σημερινοί Σεπολιώτες τα προβλήματά μας, αλλά αυτά δεν συγκρίνονται με αυτά που είχαν οι παλαιοτέρων γενεών...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Έργο υπογειοποίησης σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια - Φωτογραφίες 4 Οκτωβρίου

04-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Προχώρησαν αρκετά οι εργασίες, από τότε που είχαμε τελευταία φορά δημοσιεύσει φωτογραφίες στις 2/5/20, από το έργο της υπογειοποίησης των...

Και πάλι για το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στα Σεπόλια - Απάντηση σε ερωτήματα - Πως φτιάχτηκε και ποιοί το συντηρούν;

01-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Στην προηγούμενη αναφορά μας σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο που βρίσκεται στην γειτονιά μας, το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής με...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Σε ποιόν θα κόψει κλήση η δημοτική αστυνομία γι αυτό το πεζοδρόμιο;

02-10-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πολύ καλά κάνει η δημοτική αστυνομία και κόβει κλήση σε όποιον παρκάρει σε πεζοδρόμιο. Αλλά γι αυτό το πεζοδρόμιο σε...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

16-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Κινηματογράφος, κρατημένος κι αυτός στην μνήμη των κατοίκων των Σεπολίων, βρίσκονταν στην καρδιά της γειτονιάς, στην οδό Δυρραχίου. Δεν είχε...

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

Κινηματογράφος, κρατημένος κι αυτός στην μνήμη των κατοίκων των Σεπολίων, βρίσκονταν στην καρδιά της γειτονιάς, στην οδό Δυρραχίου. Δεν είχε την πολυτέλεια και το μέγεθος του ΑΜΟΡΕ, αλλά είχε χαρακτηριστικά που τον έκαναν ιδιαίτερο για την περιοχή.

Ήταν καλοκαιρός κινηματογράφος που ξεκίνησε την λειτουργία του το μακρινό και σκοτεινό 1943.

Βρίσκονταν Δυρραχίου 29. Σήμερα στη θέση του υπάρχει φυσικά μια πολυκατοικία και στο ισόγειο μαγαζί. Είχε 600 θέσεις. Έκλεισε οριστικά το 1972.

Το Χόλυγουντ ήταν αυτό που λέμε Β προβολής εξ αρχής και τουλάχιστον από κάποια περίοδο και έπειτα, οι προβολές του εστίαζαν καθαρά στον ελληνικό κινηματογράφο. Δακρύβρεχτα δράματα και φαρσοκωμωδίες ήταν το βασικό του ρεπερτόριο. Διαβάζοντας πιό προσεκτικά ταινίες που παίχτηκαν στο Χόλλυγουντ, διαπιστώνουμε ότι μέχρι το 1955 έπαιζε μόνο ξένες ταινίες. Η πρώτη ελληνική το 1955 ήταν η καταπληκτική «Ούτε γάτα ούτε ζημιά» με τον Λογοθετίδη. Αποκλειστικά ελληνικές ταινίες άρχισε να παίζει από το 1963 και μετά.

Όπως γράφει ο Δημήτρης Φύσσας στο έργο του «Τα σινεμά της Αθήνας», το 1947 επιχειρηματίας αναφέρεται ο «Γεωργιάδης Ηλ. ή Σολομωνίδης», το 1948 ο Χαράλαμπος Κουρμούζης, το 1950 ο Γιάννης Χυτήρογλου και το 1955 οι Σολομωνίδης – Βελισσάριος.

Ο ίδιος μάλιστα, συνάντησε ένα ζευγάρι ηλικιωμένων από την απέναντι πολυκατοικία, που του έδωσαν κάποιες πληροφορίες.

Η κυρία το αποκάλεσε «μικρό, αλλά ωραίο και αγαπημένο», με τα τυπικά λόγια που μου λένε σχεδόν για κάθε παλιό θερινό. «Είχε πολύ φτηνό εισιτήριο και ψάθινες καρέκλες καφενείου», λέει η φίλη μου Έλλη Κορδίλα. Τώρα (2005) στη θέση του υπάρχει πολυκατοικία με το κατάστημα «Ριμελίνο» στο ισόγειο, ενώ και η όλη περιοχή είναι μια πολύ ζωντανή εμπορική και συγκοινωνιακή πιάτσα. Όπως και τ ́ άλλα λαϊκά σινεμά, ούτε αυτό χάλαγε λεφτά για διαφήμιση στις εφημερίδες.

Τωρινές μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής αναφέρουν ότι το Χόλυγουντ είχε χαλίκι στρωμένο κάτω, πλαστικές καρέκλες, το εισιτήριο κόστιζε 5,5 δραχμές (για κάποια περίοδο που θυμούνται βέβαια) και αυτή η καταπληκτική ανάμνηση που τους έχει μείνει, είναι η μυρωδιά από τα γιασεμιά και τα νυχτολούλουδα. Μοσχοβολούσε το σινεμά! (Τασούλα Ορφανοπούλου,  Kostas Iordanidis, Georgios Karmas στο Σεπόλια city).

Αλλά και ο Dimitris Rizos έγραψε σχετικά: «Ο παλαιότερος , μοναδικός και αξέχαστος κινηματογράφος ήταν το ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ επί τις οδού ΔΥΡΑΧΙΟΥ. Ορισμένα πιτσιρίκια πηγαίναμε τα πρωινά και μαζεύαμε τα αποτσιγαρα από κάτω ( είχε γαρμπιλι ) για να μας βάζει τα βράδια χωρίς εισιτήριο ο ιδιοκτήτης του σινεμά που ήταν Αρμένης».

 

Πηγές: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΥΣΣΑΣ - ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ - 1896 - 2013, Μάνος Γαϊτάνος - Οι κινηματογράφοι που αγαπήσαμε - 2016, Σεπόλια City

ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια
(16/10)-ΙΣΤΟΡΙΑ