Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

ΑΝΤΙΝΕΑ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

29-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο κινηματογράφος «Αντινέα» κι αυτός στα σύνορα των Σεπολίων, όπως και η ΔΩΡΑ, βρισκόταν στην Λιοσίων 205 και διένυσε μια...

Η δημοτική κίνηση «Ανοιχτή Πόλη» για ΒΟΤΡΥΣ - ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

04-11-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Η δημοτική κίνηση «Ανοιχτή Πόλη» απάντησε σε ερώτημά μας σχετικά με τις θέσεις της για την αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων...

Ακόμα χωματόδρομος στην Μανιτάκη στα Σεπόλια

04-11-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πόσα χρόνια ακόμα θα παραμείνει χωματόδρομος ένα κομμάτι 20 μέτρων το πολύ στην οδό Μανιτάκη στα Σεπόλια;

Η αλήθεια για την πολυκατοικία στην Αμβρακίας στα Σεπόλια και το πρόγραμμα ένταξης ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων

09-01-2021 ΣΗΜΕΡΑ

Πολλά λέγονται στην γειτονιά μας τις τελευταίες μέρες σχετικά με την πολυκατοικία στην Αμβρακίας και την εγκατάσταση ασυνόδευτων προσφυγόπουλων σε...

Οι Μύλοι Παινέση στα Σεπόλια και το νερό του Κηφισού

02-01-2021 ΙΣΤΟΡΙΑ

Από τα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι τα μέσα περίπου του 20ου, υπήρχαν αρκετοί μύλοι στην Αθήνα και μερικοί...

Μισή δουλειά στην Καλαμά στα Σεπόλια, μετά το γκρέμισμα της επικίνδυνης μάντρας δίπλα στην είσοδο των σχολείων

14-01-2021 ΣΗΜΕΡΑ

Η επικίνδυνη μάντρα στην οδό Καλαμά στα Σεπόλια, που ήταν δίπλα στην είσοδο των σχολείων γκρεμίστηκε (όπως είχαμε γράψει και...

Στο 2%(!!!) το έργο της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια

19-01-2021 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 20 Οκτωβρίου είχαμε ενημερώσει ότι στο έργο της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια είχε καλυφθεί το 0,9%, σύμφωνα...

Κινηματογράφος, κρατημένος κι αυτός στην μνήμη των κατοίκων των Σεπολίων, βρίσκονταν στην καρδιά της γειτονιάς, στην οδό Δυρραχίου. Δεν είχε την πολυτέλεια και το μέγεθος του ΑΜΟΡΕ, αλλά είχε χαρακτηριστικά που τον έκαναν ιδιαίτερο για την περιοχή.

Ήταν καλοκαιρός κινηματογράφος που ξεκίνησε την λειτουργία του το μακρινό και σκοτεινό 1943.

Βρίσκονταν Δυρραχίου 29. Σήμερα στη θέση του υπάρχει φυσικά μια πολυκατοικία και στο ισόγειο μαγαζί. Είχε 600 θέσεις. Έκλεισε οριστικά το 1972.

Το Χόλυγουντ ήταν αυτό που λέμε Β προβολής εξ αρχής και τουλάχιστον από κάποια περίοδο και έπειτα, οι προβολές του εστίαζαν καθαρά στον ελληνικό κινηματογράφο. Δακρύβρεχτα δράματα και φαρσοκωμωδίες ήταν το βασικό του ρεπερτόριο. Διαβάζοντας πιό προσεκτικά ταινίες που παίχτηκαν στο Χόλλυγουντ, διαπιστώνουμε ότι μέχρι το 1955 έπαιζε μόνο ξένες ταινίες. Η πρώτη ελληνική το 1955 ήταν η καταπληκτική «Ούτε γάτα ούτε ζημιά» με τον Λογοθετίδη. Αποκλειστικά ελληνικές ταινίες άρχισε να παίζει από το 1963 και μετά.

Όπως γράφει ο Δημήτρης Φύσσας στο έργο του «Τα σινεμά της Αθήνας», το 1947 επιχειρηματίας αναφέρεται ο «Γεωργιάδης Ηλ. ή Σολομωνίδης», το 1948 ο Χαράλαμπος Κουρμούζης, το 1950 ο Γιάννης Χυτήρογλου και το 1955 οι Σολομωνίδης – Βελισσάριος.

Ο ίδιος μάλιστα, συνάντησε ένα ζευγάρι ηλικιωμένων από την απέναντι πολυκατοικία, που του έδωσαν κάποιες πληροφορίες.

Η κυρία το αποκάλεσε «μικρό, αλλά ωραίο και αγαπημένο», με τα τυπικά λόγια που μου λένε σχεδόν για κάθε παλιό θερινό. «Είχε πολύ φτηνό εισιτήριο και ψάθινες καρέκλες καφενείου», λέει η φίλη μου Έλλη Κορδίλα. Τώρα (2005) στη θέση του υπάρχει πολυκατοικία με το κατάστημα «Ριμελίνο» στο ισόγειο, ενώ και η όλη περιοχή είναι μια πολύ ζωντανή εμπορική και συγκοινωνιακή πιάτσα. Όπως και τ ́ άλλα λαϊκά σινεμά, ούτε αυτό χάλαγε λεφτά για διαφήμιση στις εφημερίδες.

Τωρινές μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής αναφέρουν ότι το Χόλυγουντ είχε χαλίκι στρωμένο κάτω, πλαστικές καρέκλες, το εισιτήριο κόστιζε 5,5 δραχμές (για κάποια περίοδο που θυμούνται βέβαια) και αυτή η καταπληκτική ανάμνηση που τους έχει μείνει, είναι η μυρωδιά από τα γιασεμιά και τα νυχτολούλουδα. Μοσχοβολούσε το σινεμά! (Τασούλα Ορφανοπούλου,  Kostas Iordanidis, Georgios Karmas στο Σεπόλια city).

Αλλά και ο Dimitris Rizos έγραψε σχετικά: «Ο παλαιότερος , μοναδικός και αξέχαστος κινηματογράφος ήταν το ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ επί τις οδού ΔΥΡΑΧΙΟΥ. Ορισμένα πιτσιρίκια πηγαίναμε τα πρωινά και μαζεύαμε τα αποτσιγαρα από κάτω ( είχε γαρμπιλι ) για να μας βάζει τα βράδια χωρίς εισιτήριο ο ιδιοκτήτης του σινεμά που ήταν Αρμένης».

 

Πηγές: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΥΣΣΑΣ - ΤΑ ΣΙΝΕΜΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ - 1896 - 2013, Μάνος Γαϊτάνος - Οι κινηματογράφοι που αγαπήσαμε - 2016, Σεπόλια City

data-matched-content-rows-num="4,2" data-matched-content-columns-num="1,2" data-matched-content-ui-type="image_stacked"