Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Η ιστορία του εξ Αφρικής πιθήκου που εκτελέστηκε στα Σεπόλια το 1928

08-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Έχουμε κι εμείς οι σημερινοί Σεπολιώτες τα προβλήματά μας, αλλά αυτά δεν συγκρίνονται με αυτά που είχαν οι παλαιοτέρων γενεών...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Έργο υπογειοποίησης σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια - Φωτογραφίες 4 Οκτωβρίου

04-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Προχώρησαν αρκετά οι εργασίες, από τότε που είχαμε τελευταία φορά δημοσιεύσει φωτογραφίες στις 2/5/20, από το έργο της υπογειοποίησης των...

Και πάλι για το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στα Σεπόλια - Απάντηση σε ερωτήματα - Πως φτιάχτηκε και ποιοί το συντηρούν;

01-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Στην προηγούμενη αναφορά μας σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο που βρίσκεται στην γειτονιά μας, το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής με...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Σε ποιόν θα κόψει κλήση η δημοτική αστυνομία γι αυτό το πεζοδρόμιο;

02-10-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πολύ καλά κάνει η δημοτική αστυνομία και κόβει κλήση σε όποιον παρκάρει σε πεζοδρόμιο. Αλλά γι αυτό το πεζοδρόμιο σε...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

16-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Κινηματογράφος, κρατημένος κι αυτός στην μνήμη των κατοίκων των Σεπολίων, βρίσκονταν στην καρδιά της γειτονιάς, στην οδό Δυρραχίου. Δεν είχε...

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

Ένα παλαιότερο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Lifo.gr τον Αϋγουστο του 2014 ανακαλύψαμε ψάχνοντας στοιχεία για την ιστορία των Σεπολίων. Το άρθρο αυτό δεν αφορά στην ιστορία κυρίως, αλλά στο σήμερα.

Αναφέρεται σε ένα μικρό εκκλησάκι που βρίσκεται θαμμένο στο τοίχο του αμαξοστάσιου του μετρό, στο τέρμα της οδού Ρόδου.

Η Αθήνα είναι μια πόλη που μετρά τη ζωή της σε χιλιετίες και όχι σε χρόνια -η καταγεγραμμένη ιστορία της εκτείνεται περίπου 3.400 χρόνια. Σε αυτά τα χρόνια και στην πορεία της εξέλιξής της από προ-μυκηναϊκό οικισμό, σε πανίσχυρη πόλη-κράτος, μετά σε χωριό και έπειτα σε πρωτεύουσα, έχουν συντελεστεί "κοσμογονικές" μεταβολές. Διάσπαρτα μέσα στο σημερινό αστικό ιστό υπάρχουν ακόμα σημάδια, τα οποία -αν κοιτάξεις καλά- σου φανερώνουν αυτές τις μεταβολές. Τα «Αστικά Σημάδια» είναι αυτό ακριβώς, μια απόπειρα της Ομάδας Άστυ για την καταγραφή τέτοιων ιδιαίτερων ή φορτισμένων, πολιτιστικά ή συναισθηματικά, σημείων μέσα στη σύγχρονη πόλη. Ένα κτήριο, μια ταμπέλα, ένα μικρό πάρκο, μια χάραξη δρόμου ή ένα graffiti μπορεί να αποτελούν ίχνη όλων αυτών των μικρών πραγμάτων που συνθέτουν την μυθολογία της Αθήνας.  

Αυτή την εβδομάδα μεταφερόμαστε στα Σεπόλια, κοντά στις όχθες του Κηφισού ποταμού που φυσικά δεν θυμίζει πια σε τίποτα ποτάμι. Όπως έχουν γράψει πολλοί, η Αθήνα είναι ίσως η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που κατάφερε να καλύψει και να μην αξιοποιήσει σχεδόν όλα τα ποτάμια που κυλούσαν μέσα στην πόλη.  

Το πέμπτο μας αστικό σημάδι βρίσκεται σχεδόν στη διασταύρωση των οδών Ρόδου και Χατζηαποστόλου στα Σεπόλια, πολύ κοντά στις εγκαταστάσεις του Μετρό. Εκεί συναντάμε τον Άγιο Δημήτριο, έναν "μονόχωρο δρομικό ναό ο οποίος σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα και αρχαιολόγο Αναστάσιο Ορλάνδο χρονολογείται από τον 17ο αιώνα" όπως μας εξηγεί ο Γιώργος Θάνος από την Ομάδα Άστυ.

"Η καμαροσκέπαστη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου βρίσκεται λίγα μόλις μέτρα μακριά από την όχθη του εξαφανισμένου σήμερα Κηφισού ποταμού, ο οποίος σήμερα κυλά καλυμμένος κάτω από την ομώνυμη λεωφόρο, θυμίζοντας τις εποχές που οι Αθηναίοι ξεκουράζονταν στην αγαπημένη τους «ποταμιά», όπως αποκαλούσαν τον Κηφισό.  

Ήδη από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια, η Αθήνα έχει να επιδείξει σημαντικό αριθμό εκκλησιών, κάτι που θα διατηρηθεί και ως το τέλος της Οθωμανικής περιόδου. Τόσο μέσα στα όρια της πόλης όσο και έξω από αυτά, ανεγείρονται σε διάφορες εποχές και με διαφορετικούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς πάρα πολλές μικρές εκκλησίες, αρκετές από τις οποίες επιβιώνουν ως τις μέρες μας.  

Ιδιαίτερα μεγάλη πυκνότητα σε μικρά ξωκλήσια παρουσίαζε η περιοχή του Ελαιώνα και οι όχθες του Κηφισού ποταμού. Αρκετοί από αυτούς τους ναούς ήταν κτητορικοί, δηλαδή ιδιόκτητοι, χτισμένοι σε κτήματα ή αγροικίες αθηναϊκών οικογενειών, ωστόσο υπήρχαν και εξοχικά εκκλησάκια τοποθετημένα συνήθως στις παρυφές των οδών που εξυπηρετούσαν τις συγκοινωνίες της Αθήνας. Από αυτά τα «φτωχά και ταπεινά ρημοκλήσια» του Κηφισού και του Ελαιώνα, που τόσο γοήτευσαν τον Φώτη Κόντογλου, αρκετά υπάρχουν και σήμερα, ωστόσο η δραματική αλλαγή του τοπίου των περιοχών που τα φιλοξενούν όχι μόνο τους στερεί το φυσικό τους χώρο και τα υποβαθμίζει αισθητικά, αλλά πολλές φορές τα καθιστά ακόμα και απροσπέλαστα για τον περιπατητή".