Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

ΑΝΤΙΝΕΑ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

29-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο κινηματογράφος «Αντινέα» κι αυτός στα σύνορα των Σεπολίων, όπως και η ΔΩΡΑ, βρισκόταν στην Λιοσίων 205 και διένυσε μια...

Η αλήθεια για την πολυκατοικία στην Αμβρακίας στα Σεπόλια και το πρόγραμμα ένταξης ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων

09-01-2021 ΣΗΜΕΡΑ

Πολλά λέγονται στην γειτονιά μας τις τελευταίες μέρες σχετικά με την πολυκατοικία στην Αμβρακίας και την εγκατάσταση ασυνόδευτων προσφυγόπουλων σε...

Η δημοτική κίνηση «Ανοιχτή Πόλη» για ΒΟΤΡΥΣ - ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

04-11-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Η δημοτική κίνηση «Ανοιχτή Πόλη» απάντησε σε ερώτημά μας σχετικά με τις θέσεις της για την αξιοποίηση των ελεύθερων χώρων...

Ακόμα χωματόδρομος στην Μανιτάκη στα Σεπόλια

04-11-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πόσα χρόνια ακόμα θα παραμείνει χωματόδρομος ένα κομμάτι 20 μέτρων το πολύ στην οδό Μανιτάκη στα Σεπόλια;

Στο 2%(!!!) το έργο της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια

19-01-2021 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 20 Οκτωβρίου είχαμε ενημερώσει ότι στο έργο της υπογειοποίησης των σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια είχε καλυφθεί το 0,9%, σύμφωνα...

Οι Μύλοι Παινέση στα Σεπόλια και το νερό του Κηφισού

02-01-2021 ΙΣΤΟΡΙΑ

Από τα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι τα μέσα περίπου του 20ου, υπήρχαν αρκετοί μύλοι στην Αθήνα και μερικοί...

Μισή δουλειά στην Καλαμά στα Σεπόλια, μετά το γκρέμισμα της επικίνδυνης μάντρας δίπλα στην είσοδο των σχολείων

14-01-2021 ΣΗΜΕΡΑ

Η επικίνδυνη μάντρα στην οδό Καλαμά στα Σεπόλια, που ήταν δίπλα στην είσοδο των σχολείων γκρεμίστηκε (όπως είχαμε γράψει και...

Μια ιστοριούλα που έχει και ηθικό δίδαγμα...

Δύο άντρες πολύ σοβαρά άρρωστοι, ήταν ίδιο δωμάτιο ενός νοσοκομείου. Στον έναν επιτρέπονταν να μένει καθιστός μία ώρα το απόγευμα γιατί τον βοηθούσε να φύγουν τα υγρά από τους πνεύμονες.

Το κρεβάτι που βρισκότανε ακριβώς δίπλα στο παράθυρο του δωματίου. Ο άλλος άντρας έπρεπε να βρίσκεται συνέχεια ξαπλωμένος σε ακινησία και ένας μεσότοιχος που βρισκόταν μεταξύ των κρεβατιών δεν του επέτρεπε να κοιτάει έξω από το παράθυρο.

Οι άντρες κατέληξαν να μιλάν ατελείωτα. Μιλούσαν για τις συζύγους τους, τις οικογένειες τους, τα σπίτια τους ,τις δουλειές τους, την θητεία τους στον στρατό, ακόμα και για το που είχαν πάει διακοπές. Κάθε απόγευμα ο άντρας που του επιτρεπόταν να μένει καθιστός περιέγραφε στον συγκάτοικο του όλα όσα έβλεπε από το παράθυρο του δωματίου.

Ο άντρας που βρισκόταν σε αναγκαστική ακινησία άρχιζε να καταλαβαίνει πως ζει γι’ αυτές τις μοναδικές απογευματινές ώρες που η άποψη του μεγάλωνε και ζωντάνευε από όλη την δραστηριότητα και τα χρώματα του έξω κόσμου.

Το παράθυρο έβλεπε σε ένα πάρκο με μια θαυμάσια λίμνη. Πάπιες και κύκνοι κολυμπούσαν εκεί, και τα παιδιά έπαιζαν με μικρά μοντέλα σκαφών στο νερό. Νεαρά ζευγάρια περπατούσαν πιασμένα χέρι χέρι μέσα στα υπέροχα λουλούδια που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τεράστια παλιά δέντρα στέκονταν με χάρη επάνω στο έδαφος και μια υπέροχη θέα του ουρανοξύστη της πόλης φαινόταν από μακριά.

Καθώς ο άντρας δίπλα στο παράθυρο εξηγούσε όλες αυτές τις όμορφες λεπτομέρειες, ο άντρας στο διπλανό κρεβάτι φαντάζονταν όλα αυτά που άκουγε. Ένα απόγευμα ο άντρας που ήταν δίπλα στο παράθυρο, περίγραφε μια παρέλαση που περνούσε. Παρόλο που ο άντρας στο δίπλα κρεβάτι δεν μπορούσε να ακούσει τον ήχο της μπάντας ,μπορούσε και μόνο με τα μάτια του μυαλού του να δει τους κλόουν που χόρευαν, τα πολύχρωμα άρματα και τα όμορφα διακοσμημένα αυτοκίνητα και άλογα.

Οι μέρες πέρασαν. Ο άντρας που δεν μπορούσε να δει από το παράθυρο άρχισε να επιτρέπει σπόρους έχθρας  να αναπτύσσονται μέσα του.  Όσο και να εκτιμούσε τις περιγραφές του συγκατοίκου του, εύχονταν μέσα το να ήταν αυτός ο οποίος θα μπορούσε να δει την θέα από το παράθυρο.  Άρχισε να αποστρέφεται στον συγκάτοικο του και στο τέλος ο πόθος του να είναι δίπλα στο παράθυρο τον έφερε σε απόγνωση.

Ένα πρωινό σε μια επίσκεψη της νοσοκόμας στο δωμάτιο βρήκε τον άντρα δίπλα στο παράθυρο νεκρό. Είχε πεθάνει ειρηνικά μέσα στον ύπνο του. Λυπημένα κάλεσε τους νοσοκόμους και απομάκρυνε το πτώμα του.

Μετά από ένα χρονικό διάστημα για να μην θεωρηθεί και απρέπεια ο άντρας ζήτησε να μετακινηθεί στο κρεβάτι που βρίσκονταν δίπλα στο παράθυρο. Εκείνη με πολύ προθυμία τον μετακίνησε και φρόντισε να είναι άνετος.  Σιγά-σιγά στηρίχθηκε με πόνο στον αγκώνα του να σηκωθεί να ρίξει μια ματιά στον έξω κόσμο. Επιτέλους θα μπορούσε να δει τον έξω κόσμο και όλες τις δραστηριότητες του.

Αυτό που είδε ήταν ένας κενός τοίχος!

Κάλεσε την νοσοκόμα και την ρώτησε: πως μπορούσε ο συγκάτοικος μου να βλέπει όλα αυτά που μου περίγραψε;  Πως μπορούσε να μου μιλάει για τόσο ομορφιά και με τόσες λεπτομέρειες, όταν αυτό που φαίνεται από αυτό εδώ το παράθυρο είναι ένας παλιός και βρώμικος τοίχος;

Και η νοσοκόμα του απάντησε: Ω Θεέ μου... Δεν το ξέρατε πως ο πρώην συγκάτοικος σας ήταν τυφλός;  Δεν μπορούσε να δει καν τον τοίχο, ίσως ήθελε να σας ενθαρρύνει.

 

Και το ηθικό δίδαγμα...
Αν ζείτε μια ζωή βασανίζοντας τον εαυτό σας για το τι έχουν οι άλλοι, πιθανότατα να χάσετε την χαρά του να γίνετε αποδέκτες αυτών που οι άλλοι θέλουν να σας δώσουν.

data-matched-content-rows-num="4,2" data-matched-content-columns-num="1,2" data-matched-content-ui-type="image_stacked"