Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Έργο υπογειοποίησης σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια - Φωτογραφίες 4 Οκτωβρίου

04-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Προχώρησαν αρκετά οι εργασίες, από τότε που είχαμε τελευταία φορά δημοσιεύσει φωτογραφίες στις 2/5/20, από το έργο της υπογειοποίησης των...

Και πάλι για το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στα Σεπόλια - Απάντηση σε ερωτήματα - Πως φτιάχτηκε και ποιοί το συντηρούν;

01-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Στην προηγούμενη αναφορά μας σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο που βρίσκεται στην γειτονιά μας, το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής με...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Σεπόλια - ιστορίες από στόμα σε στόμα

20-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό το άρθρο προσπαθεί να συγκεντρώσει αναμνήσεις και ιστορίες από τους παλιούς σεπολιώτες, όσους γράφουν στο facebook τουλάχιστον. Γιατί αυτά...

Σε ποιόν θα κόψει κλήση η δημοτική αστυνομία γι αυτό το πεζοδρόμιο;

02-10-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πολύ καλά κάνει η δημοτική αστυνομία και κόβει κλήση σε όποιον παρκάρει σε πεζοδρόμιο. Αλλά γι αυτό το πεζοδρόμιο σε...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

ΧΟΛΥΓΟΥΝΤ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια

16-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Κινηματογράφος, κρατημένος κι αυτός στην μνήμη των κατοίκων των Σεπολίων, βρίσκονταν στην καρδιά της γειτονιάς, στην οδό Δυρραχίου. Δεν είχε...

Το διαβάσαμε πριν λίγες μέρες στην «Καθημερινή» και το αναδημοσιεύουμε επειδή αποδίδει με εξαιρετικό τρόπο αυτά που βλέπουμε κι εμείς, τα αποτυπώματα μιας «άλλοτε» ζωής, τα εναπομείναντα ίχνη μιας παλιάς γειτονιάς, όταν κάνουμε τις βόλτες μας στη γειτονιά μας, τα Σεπόλια.

prevezis filippoupoleos0Τ​​ο μικρό τούβλινο σπιτάκι, στη γωνία Πρεβέζης και Φιλιππουπόλεως, το είδα καθώς τριγυρνούσα στα στενά των Σεπολίων. Είναι μονώροφο και σιωπηλό, με μια αυλή που χωρίζεται από τον δρόμο με μια μαντεμένια, μαύρη καγκελόπορτα. Στάθηκα να το δω, γιατί δεν έχουν μείνει πολλά σπίτια σε αυτήν την παλιά γειτονιά, που το άκουσμά της και μόνο φέρνει μνήμες από μποστάνια και περιβόλια.

Τριγύριζα αναζητώντας κόγχες γαλήνης και βρήκα σπίτια σκόρπια σε δρόμους και δρομάκια. Το τούβλινο σπίτι στην οδό Πρεβέζης ήταν από τα πρώτα που συνάντησα και το καμάρωσα για την προσωπικότητά του, με τα παράθυρά του, στεφανωμένα από κοκκινωπό τούβλο, τα παντζούρια του καστανά, τα δέντρα στη Φιλιππουπόλεως θαλερά και πυκνά να κρύβουν την είσοδο αλλά όχι την κονκάρδα της ασφαλιστικής «Sun, Londres 1710». Είναι ένα σπίτι, φανερό και απόκρυφο μαζί, χτισμένο πιθανότατα γύρω στο 1926-1930, ένα σπίτι μιας ορισμένης αστικής στάθμης, από τα πολλά που στη διάρκεια του Μεσοπολέμου συνέβαλαν στη νέα φυσιογνωμία των Σεπολίων.

Μου έκανε εντύπωση η επένδυση με διακοσμητικό τούβλο και μου έφερε στον νου μερικά σχεδόν πανομοιότυπα σπίτια που έχω βρει σε συνοικίες της Αθήνας, όπως το ονειρικό σπιτάκι, χτισμένο και αυτό στον Μεσοπόλεμο, στην οδό Παρασκευοπούλου 60, πάνω από τη Λιοσίων, στα Κάτω Πατήσια. Σχεδόν δίδυμα σπίτια και ας βρίσκονται σε άλλη γειτονιά... Είναι τα παιχνίδια της αθηναϊκής ποικιλίας που σκορπίζει τις παραλλαγές της αρχιτεκτονικής μορφής με χάρη και άνεση. Στα Σεπόλια, όσο περπάτησα, βρήκα μια γειτονιά τυλιγμένη σε ένα τούλι ηρεμίας. Τουλάχιστον όσο ήμουν εκεί, με το φως του απομεσήμερου να στρογγυλεύει τους ήχους, τα δρομάκια της γειτονιάς με ξάφνιασαν αποκαλύπτοντας –ανάμεσα σε πυκνά μέτωπα πολυκατοικιών– όμορφες δίπατες ή μονώροφες κατοικίες του 1935 σε μοντέρνο ύφος και αρ ντεκό σιδερένιες εξώθυρες, οι περισσότερες νοικοκυρεμένες και σε χρήση (Φιλιππουπόλεως 10, Αυλώνος 3, Κων. Χριστομάνου 25 και 27).

Αλλά και εδώ, όπως παντού, τα ερειπωμένα νεοκλασικά μονώροφα της παλιάς αθηναϊκής συνοικίας στέκονται σαν νεκροί ιππείς πάνω στο ηρωικό άλογο. Ετοιμόρροπα σπίτια, που φανερώνουν ήδη τη λιθοδομή κάτω από τον ξεφλουδισμένο σοβά. Κάνοντας ένα κύκλο ώς την Κωνσταντινουπόλεως και στρίβοντας στην οδό Στενημάχου, περίμενε εκεί το βουβό σπίτι στον αριθμό 10. Με την πράσινη θύρα του, τα αποκολλημένα του κοσμήματα, έμοιαζε πολύ μόνο. Ηταν ένα ταπεινό, όμορφο σπίτι, που θα γνώρισε τη χαρά της γειτονιάς, όταν ολόγυρα, ίδια με αυτό σπίτια, με αυλές και παλιές ακακίες στο πεζοδρόμιο, όπως αυτή που σώζεται ακόμη και το προστατεύει, θα έλεγαν ιστορίες των Σεπολίων. Πιο κάτω, θα έβλεπα και άλλα ίχνη της απλής ζωής που γύρω στο 1910 και στο 1920 και στο 1930 έδινε στα Σεπόλια εκείνο τα χαρακτηριστικό ημιαστικό ύφος. Μέσα από ένα σπασμένο τζάμι μιας κλειστής εξώθυρας είδα την κάσα μιας δίφυλλης πόρτας, με ένα φεγγίτη χωρισμένο σε 15 τζαμλίκια, να χωρίζει το σαλόνι από τις κρεβατοκάμαρες. Αλλά καθώς έχασκε ξεχαρβαλωμένη, έβλεπα απευθείας δίχως προσκόμματα το παράθυρο της κάμαρας στο βάθος, με ψηλό φεγγίτη και αυτό, και με ένα κορδόνι του ηλεκτρικού φωτός, χωρίς λάμπα πια, να αιωρείται από το ταβάνι που είχε ρημάξει. Είχα μπροστά μου το σκηνικό μιας άλλοτε οικογενειακής σκηνής κάπου στα Σεπόλια, πριν από 60 ή 80 χρόνια.

Γυρίζοντας προς το μετρό, βρήκα, ευτυχώς, τη χαριτωμένη οδό Ζίτσης. Σε μια σειρά στέκονται τα μονώροφα σπιτάκια με τις εξώθυρές τους, κάθε μία διαφορετική, κάθε μία με άλλο σχέδιο...

Το έγραψε ο Νίκος Βατόπουλος στην έντυπη έκδοση της «Καθημερινής» - 14-10-2018

data-matched-content-rows-num="4,2" data-matched-content-columns-num="1,2" data-matched-content-ui-type="image_stacked"