Ε Π Ι Λ Ο Γ Ε Σ

Το κέντρο διασκεδάσεως «Ροσινιόλ» μέσα από τις εφημερίδες της εποχής του

29-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Επιχειρούμε ένα μικρό χρονικό της ιστορίας του κέντρου διασκεδάσεως Ροσινιόλ, που βρίσκονταν στο τέρμα της Δυρραχίου, μέσα από δημοσιεύσεις, διαφημίσεις...

Η ιστορία του εξ Αφρικής πιθήκου που εκτελέστηκε στα Σεπόλια το 1928

08-01-2019 ΙΣΤΟΡΙΑ

Έχουμε κι εμείς οι σημερινοί Σεπολιώτες τα προβλήματά μας, αλλά αυτά δεν συγκρίνονται με αυτά που είχαν οι παλαιοτέρων γενεών...

Τα βουστάσια των Σεπολίων στο πέρασμα του χρόνου

21-04-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

«Ξεφυλλίζοντας» πάλι παλιές εφημερίδες, βρήκα μερικές δημοσιεύσεις σε διαφορετικές χρονικές στιγμές που αφορούν στα περίφημα βουστάσια των Σεπολίων.

Έργο υπογειοποίησης σιδηροδρομικών γραμμών στα Σεπόλια - Φωτογραφίες 4 Οκτωβρίου

04-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Προχώρησαν αρκετά οι εργασίες, από τότε που είχαμε τελευταία φορά δημοσιεύσει φωτογραφίες στις 2/5/20, από το έργο της υπογειοποίησης των...

Και πάλι για το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στα Σεπόλια - Απάντηση σε ερωτήματα - Πως φτιάχτηκε και ποιοί το συντηρούν;

01-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Στην προηγούμενη αναφορά μας σε αυτόν τον θαυμάσιο χώρο που βρίσκεται στην γειτονιά μας, το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής με...

ΑΜΟΡΕ - κινηματογραφικές αναμνήσεις στα Σεπόλια - [ενημερωμένο με τις μαρτυρίες κατοίκων]

15-10-2020 ΙΣΤΟΡΙΑ

Διάβαζα πριν μερικές μέρες ένα αρθράκι που είχα γράψει παλαιότερα για τον θρυλικό κινηματογράφο των Σεπολίων ΑΜΟΡΕ και διαπίστωσα κάποιες...

Σε ποιόν θα κόψει κλήση η δημοτική αστυνομία γι αυτό το πεζοδρόμιο;

02-10-2020 ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ

Πολύ καλά κάνει η δημοτική αστυνομία και κόβει κλήση σε όποιον παρκάρει σε πεζοδρόμιο. Αλλά γι αυτό το πεζοδρόμιο σε...

Στην επικαιρότητα οι προτάσεις μαθητών του 53ου ΓΕΛ για την αξιοποίηση των ΒΟΤΡΥΣ και ΚΟΡΟΠΟΥΛΗ

05-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Στις 26 Ιουνίου του 2018 είχαμε αναδημοσιεύσει, συνοδεία ενός σύντομου εισαγωγικού σημειώματος, ένα ρεπορτάζ του Αθήνα 9.84, που είχε σαν...

Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και «Αναγέννηση» πάνε μαζί για το ΒΟΤΡΥΣ στα Σεπόλια

10-10-2020 ΣΗΜΕΡΑ

Με κοινό Δελτίο Τύπου το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών και ο εκπολιτιστικός εξωραϊστικός σύλλογος Σεπολίων «Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» προτείνουν και διεκδικούν την...

Τα τελευταία 4 χρόνια στις αρχές κάθε νέου έτους έρχεται στο προσκήνιο η ίδια συζήτηση ‘’Είναι κοινωνικό έργο η προσφορά των εκατομμυρίων ευρώ από την εργοδοσία της καπνοβιομηχανίας ''Καρέλιας Α.Ε.'' στους εργαζομένους της ή έχει να κερδίσει κάτι περισσότερο από την κίνηση αυτή’’;

Το παρόν άρθρο θα προσπαθήσει να δώσει απάντηση στο παραπάνω ερώτημα χρησιμοποιώντας στοιχεία που αντλούνται από τους ισολογισμούς του Ομίλου Καρέλια αλλά και δηλώσεις του ίδιου του διευθύνοντα συμβούλου, του Ανδρέα Καρέλια.

Ο όμιλος Καρέλια παρουσιάζει καθαρά κέρδη από το 2012 έως σήμερα από 40 εκ. ευρώ το ελάχιστο (2013) έως 64 εκ. ευρώ το μέγιστο (2014), με το 2016 να αναμένεται η πιο κερδοφόρα χρονιά του με βάση τον ισολογισμό του 9μηνου που δόθηκε στη δημοσιότητα. Κατέχει το 15% της εγχώριας αγοράς τσιγάρων και εξάγει σε περίπου 70 χώρες, κατακτώντας το 0.32% της παγκόσμιας αγοράς τσιγάρων.
Γιατί λοιπόν ένας τόσο μεγάλος όμιλος με ομολογουμένως απρόσωπες σχέσεις μεταξύ εργοδότη-εργαζομένων να μοιράζει τόσα χρήματα (έως και 3 εκ. ευρώ) στους εργαζομένους του;

Η πρώτη απλοϊκή σκέψη που μπορεί να έρθει στο μυαλό κάποιου είναι για λόγους διαφήμισης, μια πολύ δαπανηρή διαφήμιση μα συγχρόνως και πολύ δυναμική η οποία συναντά σημαντική ανταπόκριση στο καταναλωτικό κοινό, η απάντηση όμως δεν είναι αυτή. Ο λόγος είναι πως το εγχώριο καταναλωτικό κοινό στο οποίο έχει αναφορά η διαφήμιση αποτελεί την αγορά μόλις του 13% της παραγωγής της καπνοβιομηχανίας (2013) οπότε χονδρικά μπορούμε να μιλήσουμε για περίπου 5.2 εκ. ευρώ από τα 40 εκ. ευρώ σε καθαρά κέρδη το 2013.
Το να δίνει κάποιος 2.5 εκ. ευρώ σε διαφήμιση που απευθύνεται σε κοινό που του αποφέρει μόλις τα διπλάσια σε κέρδη είναι το λιγότερο ακραία επιζήμιο και δεν μπορεί να αποτελεί επιχειρηματική επιλογή.

Η σωστή απάντηση είναι η μεγιστοποίηση του κέρδους της εταιρείας. Μπορεί κάποιος να πει λογικά πως το να δίνεις περισσότερα κεφάλαια σε εργαζομένους από αυτά που υποχρεούσαι είναι ζημιογόνο παρά οδηγεί σε πλεονάσματα, αλλά ίσως δεν είναι τόσο απλό το ζήτημα όσο μπορεί να φαίνεται.
Το πραγματικό αίτιο της επίτευξης κερδών κρύβεται μέσα στη θεωρία κινήτρων η οποία στην ουσία αναφέρεται στην παροχή κινήτρων του εργοδότη στους εργαζομένους του με σκοπό οι δεύτεροι να αυξήσουν την παραγωγικότητα και την απόδοσή τους.
Η κίνηση λοιπόν της εταιρείας βασίζεται ακριβώς στη λογική αυτή και στηρίζεται σε δύο ειδών παροχές με διακριτά χαρακτηριστικά.

Το πρώτο είδος παροχής, όπου είναι και οι 6 από τις 7 παροχές της εταιρείας, είναι τα κεφάλαια που δίνει στους εργαζομένους χωρίς να ζητά άμεσο αντάλλαγμα για αυτά, με σκοπό να είναι χαρούμενοι στην εργασία τους και να νιώθουν πως η δουλειά τους αυτή ανταμοίβεται αναλόγως και αναγνωρίζεται από τον εργοδότη, με αποτέλεσμα να έχουν κίνητρο να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους.

Το δεύτερο είδος παροχής, η 7η και τελευταία παροχή είναι τα 800 ευρώ που θα δοθούν σε όσους εργαζομένους δεν έχουν λείψει από την εργασία τους καμία απολύτως ημέρα.
Στην περίπτωση αυτή γίνεται εμφανές το αντάλλαγμα που υποχρεούται να ‘’πληρώσει’’ ο εργαζόμενος για να λάβει την οικονομική ενίσχυση αυτή, που δεν είναι άλλο από την εντατικοποίηση της εργασίας του σε χρόνο άνευ όρων. Είτε ο εργαζόμενος είναι καλά στην υγεία του είτε όχι, θα κάνει τα αδύνατα δυνατά να παραβρίσκεται στο χώρο εργασίας του κάθε ημέρα όλο το χρόνο, γνωρίζοντας πως στο τέλος της χρονιάς τα 800 αυτά ευρώ θα είναι μια πολύ σημαντική ανάσα για αυτόν και την οικογένειά του.

Και τα δύο αυτά είδη παροχών συνηγορούν σε ένα και μόνο γεγονός, αύξηση παραγωγικότητας.
Είναι όμως αρκετά τα κίνητρα αυτά για να επιφέρουν σημαντικότερα κέρδη από αυτά που θα είχε η εταιρεία σε περίπτωση που δεν τα παρείχε;
Η απάντηση είναι ναι και βασίζεται στα εξής:
Την περίοδο 2013-2014 η εταιρεία προχώρησε σε 37 προσλήψεις και από 497 εργαζομένους έφτασε τους 534, με μια αύξηση κατά 7.4%. Την ίδια περίοδο, με βάση τους ισολογισμούς της εταιρείας, η αύξηση των κερδών προ φόρων ήταν της τάξης του 43%(!), από 60.98 εκ. σε 87.04 εκ.
Με αύξηση μικρότερη του 10% σε ανθρώπινο δυναμικό, το κέρδος αυξήθηκε σχεδόν κατά 50%, κάτι που αναδεικνύει μια τρομακτική αύξηση παραγωγικότητας από πλευράς εργαζομένων.

Η ‘’επένδυση’’ αυτή των 2.5 εκ. ευρώ της εταιρείας τότε, απέφερε λοιπόν πολλαπλάσια κεφάλαια από αυτά που η εταιρεία θα είχε λάβει σε περίπτωση που αυτή δεν είχε συμβεί. Βέβαια ενώ το 2013 μοιράστηκε το 6.25% των κερδών στους εργαζομένους, το 2014 το ποσοστό αυτό έπεσε στο 4.45% κάτι που δείχνει πως ενώ η καπνοβιομηχανία δίνει κίνητρα και επιτυγχάνει το να αυξήσουν οι εργαζόμενοι την παραγωγικότητά τους, το ύψος της παραγωγικότητας αυτής δεν  αμοίβεται αναλόγως.

Καταλήγοντας, η εταιρεία ''Καρέλιας Α.Ε.'' δε παύει να είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια επιχείρηση με πολύ ικανή αν μη τι άλλο διοίκηση, η οποία στοχεύει στη μεγιστοποίηση των κερδών της και το επιτυγχάνει και με το παραπάνω.
Τα εκατομμύρια που διαθέτει ως bonus, θα πρέπει να τα αντιλαμβανόμαστε περισσότερο ως μεσοπρόθεσμη επένδυση, παρά ως κοινωνική προσφορά.
Ενδεχομένως στην Ελλάδα του 2017 να θεωρείται (σε επίπεδο παροχών) εργασιακός παράδεισος, αυτό όμως δε σημαίνει πως ο Ανδρέας Καρέλιας όπως και κάθε εργοδότης-επιχειρηματίας διοικεί την επιχείρησή του με όρους φιλοπτώχου ταμείου.

enfo