Οι ανησυχητικές ειδήσεις που διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες σχετικά με την στάση άλλων γειτονικών με την Ελλάδα Βαλκανικών χωρών στο προσφυγικό ζήτημα μας οδηγούν σε αναγκαστικές σκέψεις και συγκρίσεις.
Ο Αλβανός πρωθυπουργός Ράμα δήλωσε ότι «η Αλβανία δεν θα ανοίξει τα σύνορα για τους πρόσφυγες». Ενώ και η Βουλγαρική κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει διαφορετική στάση από αυτήν της Αλβανίας με αποκορύφωμα μάλιστα την χθεσινή κοινή άσκηση στρατού και αστυνομίας της Βουλγαρίας στα σύνορα με την Ελλάδα. Κίνηση που προφανώς έρχεται να υποδηλώσει ότι "είμαστε αποφασισμένοι να προστατεύσουμε τα σύνορά μας" απέναντι στις ορδές των εξαθλιωμένων προσφύγων πολέμου που πιθανόν να χτυπήσουν και την δική τους πόρτα.
Σκέφτομαι άραγε πως αντιδρούν σε τέτοια μηνύματα οι εκατοντάδες χιλιάδες αλβανών που έζησαν στην χώρα μας και ένα μεγάλο μέρος τους ακόμα ζει εδώ, μετατρέποντάς την σε δεύτερη πατρίδα τους.
Εϊναι άραγε ρατσιστικό να αναρωτηθώ γιατί αυτοί οι άνθρωποι, που έτυχαν αξιοπρεπούς υποδοχής από τον ελληνικό λαό σαν οικονομικοί μετανάστες, δεν καταδικάζουν σήμερα με εμφατικό τρόπο την κυβέρνησή τους για αυτήν την ξενοφοβική στάση που υιοθετεί απέναντι στο προσφυγικό ρεύμα, που δεν δημιουργήθηκε από το κίνητρο μιάς καλύτερης ζωής αλλά από το κίνητρο της επιβίωσης;
Εϊναι ρατσιστικό άραγε το ερώτημα που μου δημιουργείται, για το πως δεν δημιουργείται μέσα στην Αλβανία κίνημα καταδίκης της επίσημης κυβερνητικής θέσης, όταν αυτοί οι άνθρωποι σε μεγάλο βαθμό στήριξαν την οικονομική τους επιβίωση στην στάση της Ελλάδας ν' ανοίξει τα σύνορά της. με τον άλλο ή άλλο τρόπο,όταν αυτοί το είχαν ανάγκη;
Εννοείται ότι τα ίδια ερωτήματα δημιουργούνται και για τους δεκάδες χιλιάδες βούλγαρους που ζούν σήμερα στην χώρα μας ή έχουν περάσει από δω, για τους συγγενείς, τους φίλους και τους συντοπίτες τους που ζούν στην Βουλγαρία.
Αλλά και για τους Ρουμάνους, τους Πολωνούς, του Ουκρανούς, τους Ρώσους, όλους αυτούς τελοσπάντων, που με τα προβλήματά μας κι εμείς, τις αντιθέσεις μας και τον αλληλοσπαραγμό μας, τους υποδεχτήκαμε γενικά καλά, άσχετα αν από κάποια στιγμή και έπειτα τους πήραμε μαζί μας στον πάτο της δικής μας οικονομικής κρίσης.
Ερωτήματα που μάλλον θα μείνουν αναπάντητα αλλά και μόνο που τίθενται, ένα πράγμα επιβεβαιώνουν. Ότι οι έλληνες είμαστε από τους λαούς που ο ρατσισμός και η ξενοφοβία δεν έχει μεγάλη πέραση. Ίσως έτσι, πολυπολιτισμικοί και φιλόξενοι ζυμωθήκαμε στο πέρασμα των αιώνων.
sepolia.net
Comments powered by CComment