Μία ανάρτηση στο facebook, από την Έφη Γιαννοπούλου, πρώην δημοτικής συμβούλου στον Δήμο Αθηναίων, μας βρήκε εξαιρετικά σύμφωνους, στα ζητήματα που θίγει και επομένως την δημοσιεύουμε εδώ, με την άδειά της φυσικά.
«Η Αθήνα είναι μια πολύ δύσκολη πόλη και στους δημάρχους της εν γένει ατυχήσασα. Σε μια κάπως ειλικρινή κουβέντα, βασικά θα ακούσεις πως ο καλύτερος δήμαρχός της ήταν ο Μπέης (1979-1986), για να καταλάβουμε για ποιο πράγμα μιλάμε.
Και κανείς από τους δημάρχους της δεν εξελέγη γι' αυτά που πρότεινε για την πόλη, ούτε επανεξελέγη (αν) για αυτά που έκανε. Γενικά οι δημοτικές εκλογές στην Αθήνα αποτυπώνουν μόνο κεντρικούς πολιτικούς συσχετισμούς.
Προχτές, είκοσι χρόνια μετά την επίσκεψή μου στο Μπουένος Άιρες, συνάντησα έξω από το σπίτι μου μια οικογένεια που στην Αργεντινή τους λέγαμε cartoneros. Εννοείται πως κάθε βράδυ συναντώ ανθρώπους που ψάχνουν τα σκουπίδια και αδειάζουν κάδους στο οδόστρωμα και στο πεζοδρόμιο. Αλλά αυτή ήταν μια κανονική οικογένεια, γονείς, παιδί και μια άλλη κυρία, που θα μπορούσε να είναι θεία π.χ., μέρα μεσημέρι, με καρότσια, που άδειαζαν και ξεδιάλεγαν τα σκουπίδια.
Όταν ήμουν στο δημοτικό συμβούλιο είχα πει κάποια φορά ότι η όποια προσπάθεια ανακύκλωσης θα έπρεπε να λαμβάνει υπόψη της και ενδεχομένως να αξιοποιεί τους ανθρώπους που κάνουν ακριβώς αυτό, ξεδιαλέγουν από τα σκουπίδια τα ανακυκλώσιμα για να βγάλουν κάποιοι χαρτζιλίκι. Προφανώς χλευάστηκα. Βέβαια, ο δήμος Αθηναίων και πολλοί άλλοι Δήμοι της χώρας πλήρωσαν κάμποσα εκατομμύρια και κατέστρεψαν τον δημόσιο χώρο, για τα περίφημα σπιτάκια ανακύκλωσης και τις μίζες τους, που βασικά κάνουν αυτή τη δουλειά, όσο την κάνουν κι αυτή. Αρκεί να βρεθείτε σε ένα τέτοιο κατά τις 10 το πρωί που ανοίγουν για να το καταλάβετε. Ένα από τα πολλά μεγάλα σκάνδαλα αυτής της χώρας.
Η Αθήνα είναι πάρα πολύ βρώμικη αυτή τη στιγμή. Βρώμικη ήταν και το 2022 και το 2023. Τα λέγαμε και τότε στο συμβούλιο. Και τότε είχα πει πως δεν είναι μόνο η ανικανότητα της δημοτικής αρχής αλλά και το γεγονός πως ένας ευάλωτος πληθυσμός εξαθλιώνεται όλο και πιο πολύ και μαζί με αυτό συντελεί και ο υπερτουρισμός, που παράγει απορρίμματα που υπερβαίνουν τη δυνατότητα των υπαρχουσών υποδομών.
Δεν το λέω για να δικαιολογήσω κανέναν, και τότε θα μπορούσε να πει κανείς ότι δικαιολογώ τη διοίκηση Μπακογιάννη, απλώς τότε οι δύο άλλοι παράγοντες που ανέφερα ενέπιπταν στις αρμοδιότητες της κυβέρνησης και η δημοτική αρχή ήταν κομμάτι της ΝΔ. Επίσης, η διοίκηση Μπακογιάννη είχε το πλεονέκτημα του Covid, δηλαδή ένα πολύ μεγάλο διάστημα που η πόλη δεν λειτουργούσε και η δημοτική αρχή μπορούσε με απευθείας αναθέσεις να δίνει μεγάλα ποσά σε ιδιώτες για να πλένονται και να απολυμαίνονται οι δημόσιοι χώροι. Τότε η Αθήνα έφτασε κάποια στιγμή στο επίπεδο της απόλυτης καθαριότητας και μέσα σε δυο χρόνια ξαναβρώμησε και συνεχίζει να βρωμάει όλο και πιο πολύ.
Ο τρόπος που γίνονται αυτές οι συζητήσεις στα σόσιαλ μήντια, τα τρολ των εκάστοτε πολιτικών κομμάτων ή προσώπων, η γενικότερη αρένα του δημόσιου λόγου που απλώς συντηρεί πολώσεις ή αυτεπιβεβαιώσεις είναι ένα άλλο φαινόμενο της εποχής, παρακμιακό φαινόμενο. Το γεγονός ότι πολλοί, και δημόσια πρόσωπα προφανώς, διεκδικούν το δικό τους μερίδιο αδωνισμού και ξεκατινιάσματος στα μίντια, επίσης.
Όσο για τον νυν δήμαρχο, πράγματι υπονόμευσε μόνος του την πρόσληψη του όποιου έργου του, όταν λίγους μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του έβαλε πλώρη για μια άλλη θέση, που τη θεώρησε μεγαλύτερη και πιο αντάξιά του. Δεν ξέρω τι θα είχε γίνει αν τα είχε καταφέρει, αλλά τώρα παραμένοντας στη θέση του δημάρχου πληρώνει τα επίχειρα. Και η αλήθεια είναι πως το έργο του δεν μπορεί να βουλώσει το στόμα των επικριτών του. Το καλύτερο που θα μπορούσε να κάνει θα ήταν να παραδεχτεί πως η Αθήνα βρωμάει και να μας εξηγήσει όλους τους παράγοντες που οδηγούν σε αυτό. Να καταλάβουμε ποιο μέρος της ευθύνης του αντιστοιχεί και ποιο όχι.
Το πρόβλημα είναι πως κι ο επόμενος δήμαρχος αυτής της πόλης θα εκλεγεί στη βάση των κεντρικοπολιτικών συσχετισμών και όχι των προτάσεών του ή του σχεδίου που θα προτείνει για την Αθήνα».