Το sepolia.net χρησιμοποιεί cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς του. Επίσης, κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση του sepolia.net στους συνεργάτες κοινωνικών μέσων, διαφήμισης και αναλύσεων και ειδκότερα στην google.

Επικαιρότητα
Pin It Button

28oktovri1944

Η 28η Οκτωβρίου 1940 υπήρξε η απαρχή της εθνικής αντίστασης σε άρρηκτη συνέχεια με ό,τι επακολούθησε μέχρι την αποχώρηση των ξένων κατακτητών από την Ελλάδα το φθινόπωρο του 1944,αν και μερικές γερμανικές φρουρές παρέμειναν εν ανδρανεία και μετά από αυτή την ημερομηνία στο ελληνικό έδαφος.

Στο ημερολόγιό του ο Γιώργος Θεοτοκάς, αυτόπτης μάρτυρας και δρων πρόσωπο της εποχής,περιγράφει το μεγάλο ενθουσιασμό που διακατέχει την πλειονότητα των Ελλήνων καθώς φεύγουν για το μέτωπο.Και αυτό το αισιόδοξο πνεύμα δεν θ’αργήσει να επιβεβαιωθεί στο πεδίο της μάχης. Οι νίκες των Ελλήνων επί των δυνάμεων του Μουσολίνι προκαλούν μια ιδιαίτερη εντύπωση στη διεθνή κοινή γνώμη και ενισχύουν το εκκολαπτόμενο στρατόπεδο εναντίον των δυνάμεων του Άξονα.
Σύμφωνα με τον επίσημο βιογράφο του αμερικανού προέδρου Ρούζβελτ ”η επονείδιστη και σε τελευταία ανάλυση καταστροφική για την Ιταλία εισβολή κατά της Ελλάδας κατέληξε σ’ένα δεινό και ντροπιαστικό τσαλαπάτημα από τον εκπληκτικό ελληνικό στρατό”. Οι νίκες της Ελλάδας,μιας συμμάχου της Βρετανίας θα μπορούσαν να προβληθούν ως ένα παράδειγμα προς μίμηση και αυτό έκαναν τα αγγλικά μέσα ενημέρωσης με έντονο μάλιστα τρόπο.
Τις τελευταίες μέρες του Μαίου 1941 οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις μαζί με δυνάμεις της βρετανικής κοινοπολιτείας εκκένωσαν την Κρήτη μετά από σκληρές μάχες με τους Γερμανούς που τελικά κατέλαβαν τη μεγαλόνησο. Ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ και το δικτατορικό Μεταξικό καθεστώς έχουν βρεθεί στο πλευρό των Άγγλων μεχρί εκείνη τη στιγμή αλλά κανένας όπως δείχνουν τα γεγονότα δεν επιθυμεί να συνεχιστεί μια μορφή λαϊκής αντίστασης κατά των κατακτητών αφού κανένας από τους ιθύνοντες δεν προβλέπει ούτε προετοιμάζει οτιδήποτε γι’αυτή.
Αυτό δεν θ’αργήσει να το συνειδητοποιήσει ο Κρις Γουντχάουζ ,ο ”αρχηγεύων” της μυστικής βρετανικής αποστολής στην Ελλάδα την περίοδο της Κατοχής που διαπίστωσε ο ίδιος αυτό το κλίμα αδράνειας και αναμονής που επικρατούσε στους ηγετικούς κύκλους των δυο μεγαλύτερων αστικών πολιτικών κομμάτων της προπολεμικής περιόδου,των Λαϊκών και των Φιλελευθέρων.
Σ’αυτούς τους παθητικούς θεατές που ”περίμεναν την απελευθέρωση” χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο παρά μόνο να σκέφτονται το δικό τους μέλλον ο Γουντχάουζ κατέτασσε ”πολλούς από τους πολιτικούς του παλιού κόσμου,πρώην βουλευτές, επιχειρηματίες, βιομήχανους , κρατικούς υπαλλήλους, επαγγελματίες, ακόμα και την Εκκλησία”.Οι ”αναμένοντες”,σύμφωνα με τον Γουντχάουζ, υπήρξαν η κύρια τάση της ιθύνουσας ελληνικής τάξης. Ο συνταγματάρχης Γουντχάουζ με αφοπλιστική ειλικρίνεια παρατήρησε ότι όταν μιλάμε ”για παράνομη δράση και αντίσταση”στην Αθήνα,την περίοδο της Κατοχής εννοούμε από τη μια πλευρά τους κομμουνιστές και από την άλλη τα ενεργά στοιχεία της κεντροαριστεράς.
Έτσι την περίοδο της Κατοχής ένα περιθωριακό κόμμα κυνηγημένο έντονα από τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου,το ΚΚΕ με διεθνιστικά χαρακτηριστικά, κάλυψε το υπάρχον κενό,και με μια ενωτική πολιτική μπήκε επικεφαλής της Εθνικής Αντίστασης. Αυτή την ενωτική αντιστασιακή πολιτική έιχε πρωτοεκφράσει με την κήρυξη του ελληνο-ιταλικού πολέμου και ο φυλακισμένος αρχηγός του ΚΚΕ Ν.Ζαχαριάδης που κάλεσε τους ομοϊδεάτες του να πολεμήσουν το φασισμό του Μουσολίνι μαζί με τις δυνάμεις της φιλοαγγλικής δικτατορικής κυβέρνησης.
 
του ΦΟΙΒΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ presspublica.gr

Τελευταίες δημοσιεύσεις