Το sepolia.net χρησιμοποιεί cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς του. Επίσης, κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση του sepolia.net στους συνεργάτες κοινωνικών μέσων, διαφήμισης και αναλύσεων και ειδκότερα στην google.

Pin It Button
Alexis12
Στις 26 Ιουλίου το Bloomberg είχε ένα άρθρο με τίτλο : Tsipras’s Paradox Is Six Months of Pain and Enduring Popularity. Το παράδοξο του Τσίπρα. Έξι μήνες πόνου με δημοτικότητα που διαρκεί. Το Bloomberg είχε δίκιο. 
 
Το παράδοξο του Τσίπρα θα ξαναδώσει στο ΣΥΡΙΖΑ την πρώτη θέση στις εκλογές, ξεκάθαρα, και θα οδηγήσει το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στον κορμό της επόμενης κυβέρνησης που θα είναι βέβαια και πάλι συνεργατική. Με πόσους και με ποιους θα αποφασίσει ο κόσμος, αλλά λίγα πράγματα θα αλλάξουν στην ουσία, αν και τα μεγάλα προβλήματα λύνονται με ευρύτατες κοινωνικές αποδοχές. 
 
Να εξετάσουμε λοιπόν το φαινόμενο Τσίπρα. Έχει σημασία, όχι βέβαια προσωπικά για τον Αλέξη, αλλά για τους Έλληνες. Αυτοί άλλωστε στηρίζουν και θα προσφέρουν την εκλογική νίκη στον Τσίπρα και δευτερευόντως στο ΣΥΡΙΖΑ. 
 
Θα είναι η τέταρτη στη σειρά εκλογική νίκη στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Ευρωεκλογές, Εθνικές εκλογές, Δημοψήφισμα, Εθνικές εκλογές ξανά, οι τρεις τελευταίες αναμετρήσεις σε λίγους μήνες. 
 
Και αν κάποιος μπορούσε να ισχυριστεί μέχρι πρότινος ότι ο Τσίπρας κέρδιζε τις εκλογικές αναμετρήσεις επειδή έταζε με την ακατάσχετη παροχολογία του, το μόνο σίγουρο είναι ότι σε αυτές τις εκλογές δεν θα κερδίσει επειδή υπόσχεται. 
 
Επίσης, δεν θα κερδίσει τις εκλογές, επειδή θα σκίσει τα μνημόνια ή επειδή εκφράζει την αριστερίστικη επανάσταση. Αυτό θα φανεί στο ποσοστό της ΛΑΕ, εκεί κάπου στο όριο της Βουλής, αν τα καταφέρει να εισέλθει, που όπως και να χει όμως τους επόμενους μήνες θα έχει εξαϋλωθεί. 
 
Γιατί λοιπόν ο κόσμος στηρίζει Τσίπρα; Βίωσε capital controls, είδε τις τράπεζες κλειστές, έμεινε στις ουρές για να παίρνει 40 ευρώ την ημέρα, είδε την χώρα του να γονατίζει απέναντι στην Ευρώπη αφού επιλέχθηκε η πλήρης σύγκρουση, είδε την μεταστροφή εντός λίγων μηνών από το αντιμνημόνιο στην εφαρμογή ενός μνημονίου που από μόνο του θα έπρεπε να έχει καταντήσει τον Τσίπρα γραφικό, και άλλα και άλλα πολλά. 
 
Όποιος θέλει μπορεί να προσθέσει κι άλλα επιχειρήματα καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα. Απλά θα ενισχύσουν την ανάγκη ερμηνείας του παράδοξου. Μήνες πόνου με μια δημοτικότητα που διαρκεί. 
 
Γιατί λοιπόν ο Τσίπρας θα είναι πάλι στο Μαξίμου; Είναι μαζοχιστής ο Έλληνας; Ή μήπως κατάλαβε από τον καθαρό λόγο του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ τι θα γίνει στο μέλλον; Σίγουρα όχι. Μήπως ενθουσιάστηκε από τις λίστες του ΣΥΡΙΖΑ; Ούτε. Μήπως αισθάνεται ασφαλής ότι η οικονομία θα ανακάμψει και όλα θα πάνε καλά; Ούτε. 
 
Γιατί λοιπόν ο Τσίπρας θα ξαναπάρει τις εκλογές; 
 
- Γιατί η κοινωνία δεν πείθεται , παρά τα λάθη και τις παραλείψεις, ότι ο Τσίπρας κατέστρεψε την Ελλάδα και την οικονομία σε 6 μήνες όπως βάλθηκαν πάλι να φωνάζουν οι ίδιοι και οι ίδιοι που την κατέστρεψαν τις τελευταίες δεκαετίες. 
 
Αυτό δεν σημαίνει ότι σήμερα η οικονομία είναι σε καλύτερη κατάσταση από ότι έξι μήνες πριν. Χειρότερη είναι. Και ο κόσμος το ξέρει. Αυτό όμως καθιστά το παράδοξο Τσίπρα ακόμα πιο ενδιαφέρον. 
 
- Γιατί η κοινωνία δεν έχει πρόβλημα με τα λάθη που είναι ανθρώπινα. Έχει πρόβλημα με το να μην δίνονται μάχες για λογαριασμό της. Ακόμα και τραγικά λάθη συγχωρούνται όταν ο κόσμος βλέπει ότι ένα νέο πρόσωπο, χωρίς offshore και εξωχώριους λογαριασμούς, παλεύει για το κοινό καλό. Του δίνει credit και το αναγνωρίζει. Όταν στήριζε τα λαμόγια για 30 χρόνια δεν θα εξαντλήσει τον Τσίπρα σε 6 μήνες. Δεν είναι παράδοξο. Είναι λογικό. 
 
- Γιατί η κοινωνία είναι και ήταν, από πριν, πιο ώριμη από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ίδιο τον Τσίπρα όσον αφορά το ψευτοδίλημμα του μνημονίου-αντιμνημονίου. Ο κόσμος δεν στήριξε τον Αλέξη και τον ΣΥΡΙΖΑ για την εφαρμογή της ασαφούς και κενής αντιμνημονιακής καραμέλας, ούτε περίμενε ότι ο Τσίπρας θα έσκιζε τα μνημόνια καθυποτάσσοντας την Ευρώπη. Κατανοεί τους συσχετισμούς. 
 
Είναι ενδιαφέρον από αυτήν την άποψη ότι ο μη αριστερός κόσμος που αποτελεί και την πλειοψηφική εκλογική στήριξη του Αλέξη Τσίπρα, δεν οδηγήθηκε σε επιλογές άλλων πολιτικών όπως του Σταύρου Θεοδωράκη, τον οποίο κρατά αιχμάλωτο σε μια κατάσταση μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και εκεί θα τον αφήσει ως ένα κόμμα - μπίζνα λίγων επαγγελματικών στελεχών, χωρίς καμία επαφή με την κοινωνία. 
 
- Γιατί η κοινωνία δεν θεωρεί προδοσία την υπογραφή σκληρών μέτρων. Προδοσία, η κοινωνία θα θεωρούσε την άτακτη φυγή προς την εσωστρέφεια και τον εθνικισμό, μακριά από την Ευρώπη και το διεθνές περιβάλλον που έχει κανόνες. 
 
Γι αυτό και η ΛΑΕ θα εξαϋλωθεί ακόμα και αν σε αυτές τις εκλογές εισέλθει μετά βίας στη Βουλή. Ρήξη με την Ευρώπη και απομονωτισμό εκφράζει η ΧΑ το ΚΚΕ και η ΛΑΕ. Και τα τρία αυτά κόμματα, μαζί, θα έχουν σαφώς μικρότερο ποσοστό από αυτό του ΣΥΡΙΖΑ. Scripta manent...
 
-Γιατί, τέλος, η κοινωνία βλέπει στον Αλέξη ένα νέο παιδί που μπορεί όμως να μιλάει μαζί του. Δεν μπορεί με όλους. Με τη Φώφη ας πούμε δεν μπορεί. Με τον Κουτσούμπα χασμουριέται. Με τον Βαγγέλη μπορεί να μιλά αλλά έχει σιχαθεί τους σκελετούς. Τις θυμίζουν άλλωστε και τις ενοχές της. Ο Τσίπρας όμως δεν της θυμίζει την συνυπαιτιότητα της για τα σημερινά αδιέξοδα. 
 
Όλα αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι ο Τσίπρας είναι ένας πολιτικός σταρ που θα έχει μονίμως την υποστήριξη του κόσμου ό,τι και αν κάνει. Η στήριξη αυτή θα είναι πιθανότατα και η τελευταία αν η οικονομία δεν αρχίσει να ορθοποδεί, αν τα αδιέξοδα παραμείνουν ή έστω αν η προοπτική για κάτι καλύτερο δεν αρχίσει να φέγγει. 
 
Το σημερινό παράδοξο του Τσίπρα όμως που ορθώς εντοπίζει το Bloomberg αλλά αδυνατεί να εξηγήσει, θα δικαιώσει την κοινωνία αν ο Αλέξης αρχίζει να υλοποιεί την ουσιαστική ανάγκη μεταρρύθμισης της ελληνικής οικονομίας και του παραγωγικού της μοντέλου καθώς και τον εκσυγχρονισμό του κράτους. Σε αυτήν την περίπτωση θα υπάρξει, αναγκαία, και μία νέα πολιτική αισθητική. 
 
Σύντροφε Αλέξη η κοινωνία έκανε το καθήκον της και γενναιόδωρα απέναντι σου. Και η αριστερά. Όλοι σου συγχώρεσαν και τα λάθη. Προχώρα. Time is the master and time can be a disaster. Η ιστορία διαρκεί και τα δυσκολότερα είναι μπροστά. Ερμήνευσε το παράδοξο και κάντο λογικό.
 

Τελευταίες δημοσιεύσεις