Το sepolia.net χρησιμοποιεί cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς του. Επίσης, κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση του sepolia.net στους συνεργάτες κοινωνικών μέσων, διαφήμισης και αναλύσεων και ειδκότερα στην google.

Pin It Button

Trito Filo

Η παιδεία αποτελεί τον περιορισμό για την περαιτέρω εξέλιξη της κοινωνίας. Όταν το εκπαιδευτικό σύστημα δεν έχει καλλιεργήσει τις ανάλογες αξίες στους ανθρώπους, δεν έχει εκπαιδεύσει τη νέα γενιά για να προετοιμάσει τις καινούριες κοινωνικές αλλαγές, αυτές θα οδηγήσουν σε ζοφερά και στα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.

Η προσωπικότητα του ατόμου δεν εξαρτάται από τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Η κοινωνία του κόσμου βρίθει από ανθρώπους με τελείως διαφορετικές προτιμήσεις στον σεξουαλικό τομέα, χωρίς όμως αυτό να κρίνει την επαγγελματική τους επιτυχία, την καριέρα τους ή και την προσφορά τους στο κοινωνικό σύνολο.
Ωστόσο η διαφοροποίηση σε συντηρητικές κοινωνίες όπως η ελληνική, με υποβαθμισμένη παιδεία η οποία αποτελεί τροχοπέδη για την εξέλιξη της κοινωνίας, συνίσταται στην τεράστια ποικιλία κοινωνικοπολιτικού υπόβαθρου του κάθε μέλους της.
Τι είναι φυσιολογικό, τι αφύσικο, τι κανονικό και τι ανώμαλο ο άνθρωπος το κατηγοριοποιεί ανάλογα με την εκπαίδευση που έχει λάβει και τα ερεθίσματα τα οποία διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα του (οικογένεια, σχολείο). Η κατηγοριοποίηση που λαμβάνει χώρα είναι τελείως υποκειμενική. Η διάσταση απόψεων όμως πολλές φορές πολώνει την κοινωνία, δημιουργώντας κοινωνικό αναβρασμό.

Ισχυρές και καυστικές οι ενστάσεις της εκκλησίας για αυτό που ονομάζουμε ''τρίτο φύλο''. Ωστόσο ο κλήρος και η πίστη δεν θα πρέπει να ταυτίζονται, καθώς αποτελούν δύο τελείως ξεχωριστά αντικείμενα. Η πίστη αποτελεί το πιο ευαίσθητο ανθρώπινο προσωπικό δεδομένο. Ο κλήρος αποτελεί ανθρώπινο κατασκεύασμα και υφίσταται για λόγους διακυβέρνησης, ύπαρξη ιεραρχίας και διάδοσης της πίστης. Επειδή ακριβώς αποτελεί κάτι ανθρωπίνως τεχνητό, η εκκλησιαστική μηχανή εξ΄ορισμού της εξελίσσεται και συμπορεύεται με τις επιταγές της κοινωνίας. Η συμβάδιση-συμπόρευση βασίζεται στο βωμό της επιβίωσης του εκκλησιαστικού σώματος το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η χειραφέτηση της Ελληνίδας γυναίκας από τον άντρα, ο ενεργός της ρόλος στην εκλογική διαδικασία, στην αγορά εργασίας και η εξίσωση της με το έτερο φύλο. Η εκκλησία συμμορφώθηκε με τις επιταγές της κοινωνίας, δέχτηκε τις κοινωνικές αλλαγές, όταν κάποτε θεωρούνταν ''ανώμαλο'', ''αφύσικο'' η γυναίκα να δουλεύει, να συμμετέχει στα κοινά, σήμερα φοράει και παντελόνι στην εκκλησία, έχει άποψη. Ενστάσεις θα υπάρχουν πάντα σε κάθε τι νέο και διαφορετικό, αλλά εν τέλει η εκκλησία διαχρονικά θα το αποδέχεται, γιατί ο κλήρος αποτελείται από ανθρώπους και οι άνθρωποι αποτελούν την κοινωνία.
Ωστόσο μία τέτοιου βεληνεκούς κοινωνική αλλαγή, ελλοχεύει και τους ανάλογους κινδύνους. Η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια στην Ελλάδα αποτελεί ένα τέτοιον κίνδυνο. Όχι για την πράξη της υιοθεσίας αυτής καθ' αυτής, αυτή θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους ανθρώπους, αλλά για τον κίνδυνο να δημιουργήσουμε δυστυχισμένους ανθρώπους, θύματα του ανθρώπινου εγωισμού και της έλλειψης οργάνωσης της Πολιτείας.

Η κοινωνία πρέπει να βοηθάει τον πολίτη να γίνει το καλύτερο που μπορεί να γίνει. Όταν η Παιδεία,το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας δεν έχει προετοιμάσει την νέα γενιά για αυτήν την ριζοσπαστική αλλαγή στη συντηρητική ελληνική πραγματικότητα, η κοινωνική ευημερία θα καταστεί ατελέσφορη. Ο σχολικός εκφοβισμός, η παρενόχληση, ο ρατσισμός σε βάρος παιδιών υιοθετημένων από ομοφυλόφιλους γονείς θα αποτελεί καθημερινότητα της ελληνικής πραγματικότητας. Ο Έλληνας δε θα έχει εκπαιδευθεί, καλλιεργηθεί να αντιμετωπίσει τη διαφορετικότητα, η κοινωνία δεν θα ενσωματώσει ποτέ πραγματικά ''το τρίτο φύλο'' στους κόλπους της (παρά μόνο τεχνητά, με νόμους) οδηγώντας με μαθηματική ακρίβεια σε δυστυχισμένους πολίτες με ανασφάλειες, θύματα ρατσισμού και διακρίσεων.

Τέλος,η κύρια διαφορά μίας συντηρητικής και μίας προοδευτικής κοινωνίας είναι το εκπαιδευτικό τους σύστημα, οι αρχές οι αξίες και τα ερεθίσματα με τα οποία ποτίζονται οι γενιές. Τέτοιες βαθιές τομές σε κοινωνίες όπως η ελληνική απαιτούν και τον ανάλογο σχεδιασμό, πλάνο, ιδιαίτερα όταν βαδίζουμε σε τόσο λεπτές γραμμές, ειδάλλως μιλάμε για αυτοεκπληρούμενο έγκλημα απέναντι στα νέα μέλη της κοινωνίας που θα προκύψουν από την καινούρια κοινωνική πραγματικότητα.

enfo.gr

Τελευταίες δημοσιεύσεις