Το sepolia.net χρησιμοποιεί cookie για την εξατομίκευση περιεχομένου και διαφημίσεων, την παροχή λειτουργιών κοινωνικών μέσων και την ανάλυση της επισκεψιμότητάς του. Επίσης, κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση του sepolia.net στους συνεργάτες κοινωνικών μέσων, διαφήμισης και αναλύσεων και ειδκότερα στην google.

Ανάκατα
Pin It Button

ALTSHEIMER

Δευτέρα μεσημέρι στο τραμ στη γραμμή Σύνταγμα-Βούλα . Ο πρώτος καύσωνας του Ιουνίου έχει ξεκινήσει. Το τραμ μισογεμάτο, πιτσιρίκια πάνε για μπάνιο, άλλοι κουρασμένοι από τη δουλειά και αποκαμωμένοι από τη ζέστη μισοκοιμούνται .

Ξαφνικά στη στάση Ζάππειο μια “φωνούλα” εισβάλλει στο τραμ …

Μαμάκα μου, μαμάκα μου“ ακούγεται φωνή. Σε δευτερόλεπτα η “φωνούλα” βρίσκεται καθισμένη απέναντι μου. Μια αρχοντογυναίκα με μεγάλα μαύρα μάτια με κοιτάζει σπαραχτικά και με αποκαλεί “μαμάκα μου”. Παίρνω τα μάτια μου από πάνω της αμήχανα . Κατευθείαν “καρφώνει” με τη ματιά της το διπλανό μου, ένα νεαρό αγόρι .“Μαμάκα μου μαμάκα μου” συνεχίζει. Η ίδια σκηνή επαναλαμβάνεται με την κυρία που κάθεται αριστερά μου και με όποιον κοιτάξει την κυρία στα μάτια η έστω της δώσει λίγη σημασία .

Η φωνούλα ανήκει σε μια ηλικιωμένη κυρία που εναγωνίως αναζητά τη “μαμάκα της”. Είναι εντυπωσιακά περιποιημένη. Φοράει ωραία τετράγωνα γυαλιά, πέρλες στα αυτιά και το λαιμό, κόκκινο κραγιόν και μια ωραία χιαστί τσάντα ασορτί με τα ρούχα. Πρέπει να είναι κοντά στα 80.Της κρατά σφιχτά το χέρι μια γυναίκα που της μοιάζει. “Θα είναι η κόρη της,” σκέφτομαι.

Την παγωμένη και αμήχανη ατμόσφαιρα σπάει η κυρία που κάθεται αριστερά μου.

 “Άνοια, έχει και η μητέρα μου, να μην το πάθει άνθρωπος”.

Και κάπως έτσι σπάει ο πάγος και αρχίζουν οι συνεπιβάτες μου στο τραμ τις ερωτήσεις .

Τις απαντήσεις δίνει η κυρία που τη φροντίζει. Δεν είναι κόρη αλλά οικογενειακή φίλη και έχει αναλάβει τη φροντίδα της Χρυσούλας. Αυτό είναι το όνομα της 85χρονης αρχοντογυναίκας που όπως μαθαίνουμε τα τελευταία οκτώ χρόνια έχει άνοια .

Γιατί λέει συνέχεια “μαμάκα μου"; ρωτάω

Είναι η μοναδική λέξη που λέει εδώ και οκτώ χρόνια μου άπαντα η σύνοδος . Αυτό της έχει “κολλήσει”. Όποιος την κοιτάξει και της δώσει λίγη σημασία τον κοιτάει κατάματα και σπαραχτικά σχεδόν σαν μωρό τον αποκαλεί “μαμάκα μου “ .

“Ναι ανεξήγητο”, μου απαντά κανείς δεν ξέρει γιατί λέει συγκεκριμένα αυτή τη λέξη.

Η Χρυσούλα ήταν κοινωνική λειτουργός στα νιάτα της . Είχε φτάσει μάλιστα να είναι γενική γραμματέας του Υπουργείου Υγείας . Δεν παντρεύτηκε και δεν έκανε οικογένεια. Αφιέρωσε τη ζωή της στη δουλειά και στον άρρωστο αδελφό της που έπασχε από σύνδρομο Down. Όταν ο αδελφός της πέθανε η Χρυσούλα αρρώστησε.

Οι συνεπιβάτες μου στο τραμ συνεχίζουν απανωτά τις ερωτήσεις και οι πιο πολλοί εύχονται να μην βρεθεί άνθρωπος σε αυτή τη θέση.

Βιολογικά είναι μια χαρά απαντά η συνοδός. “Τα όργανα λειτουργούν όλα ρολόι, τώρα γυρνάμε από το γιατρό, αλλά το μυαλό σταμάτησε να δουλεύει”. Εκεί είναι το ζήτημα.

” Να φύγω όρθια Παναγία μου” μουρμουρα” η διπλανή μου .

 

”Βρε πως καταντάει ο άνθρωπος” …γυρνά πάλι στην αρχή, στη βρεφική ηλικία. Ακούγεται να λέει ένας νεαρός .

Τι είναι η άνοια και η νόσος Αλτσχάιμερ;

Στις μέρες μας, παρατηρείται μια χωρίς προηγούμενο αύξηση του αριθμού των ατόμων της τρίτης ηλικίας που εμφανίζουν άνοια.
Στις αναπτυγμένες χώρες, η αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης έφερε στο προσκήνιο την άνοια (α στερητικό + νους, απώλεια του νου) με ποιο συχνή μορφή τη νόσο Αλτσχάιμερ (50% του συνόλου) ως ένα μείζον ιατρικό, κοινωνικό και οικονομοτεχνικό πρόβλημα.

Στην Ευρώπη οι ανοϊκοί ασθενείς είναι σήμερα 10 εκατομμύρια και στην Ελλάδα 200.000. Παγκοσμίως οι ανοϊκοί ασθενείς είναι 44.000.000 και αναμένεται να φτάσουν τα 65,7 εκ. μέχρι το 2030 και τα 115,4 εκατομμύρια μέχρι το 2050.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η νόσος Αλτσχάιμερ απορροφά αυτή τη στιγμή το 25% του συνόλου των δαπανών για την υγεία. Οι έρευνες, οι επενδύσεις και η συνεργασία στον συγκεκριμένο τομέα σήμερα είναι ζωτικής σημασίας, τόσο για την επιστημονική έρευνα και τον έλεγχο του κοινωνικού κόστους της άνοιας, όσο και για την προσφορά ελπίδας, αξιοπρέπειας και ποιότητας ζωής στα εκατομμύρια των πασχόντων και στις οικογένειές τους.

Η νόσος Αλτσχάιμερ χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση στον εγκέφαλο δύο παθολογικών πρωτεϊνών, του β-αμυλοειδούς και της πρωτεΐνης «τ» που οδηγεί σε δυσλειτουργία και εν συνεχεία θάνατο των νευρικών κυττάρων και εκφράζεται με μια σειρά συμπτωμάτων:

Διαταραχές μνήμης, ιδιαίτερα της πρόσφατης μνήμης (π.χ. επανάληψη της ίδιας ερώτησης πολλές φορές)

Διαταραχές της ικανότητας κατανόησης και έκφρασης του λόγου

Διαταραχές των οπτικοχωρικών δυνατοτήτων (π.χ απώλεια προσανατολισμού, δυσκολία χρήσης μέσων μεταφοράς, ατυχήματα κατά την οδήγηση)

Διαταραχές της κρίσης (π.χ. μειωμένη αντίληψη και αποδοχή της απώλειας μνήμης, αδυναμία λήψης αποφάσεων για τον εαυτό τους και τους άλλους)

Η έγκαιρη διάγνωση της άνοιας έχει σημασία γιατί η νόσος επηρεάζει όχι μόνο τον ασθενή, αλλά και το οικογενειακό του περιβάλλον, συχνά δημιουργεί στους φροντιστές συναισθήματα θυμού, ντροπής, ενοχών και πένθους, φέρνοντάς τους στα ψυχικά και σωματικά όριά τους.

Επίσης θέτει μια σειρά από ηθικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου εκείνου της διατήρησης της αξιοπρέπειας του ασθενούς.

Η πρώιμη διάγνωση δίνει τα χρονικά περιθώρια ενημέρωσης, αποδοχής της κατάστασης, διατήρησης της ποιότητας ζωής και προγραμματισμού για το μέλλον όλων αυτών των ατόμων. Με βάση τα ανωτέρω, είναι προφανές, ότι η νόσος Αλτσχάιμερ αποτελεί μια επιδημία με δυσβάσταχτες συνέπειες για τους ασθενείς τις οικογένειές τους, αλλά και την κοινωνία.

Eταιρία Νόσου Alzheimer και συναφών διαταραχών Αθηνών

Θα μας βρείτε καθημερινά 09:00 – 20:00

Μάρκου Μουσούρου 89 & Στίλπωνος 33, Παγκράτι 116 36

Τηλ. 210 70.13.271, 

Fax: 210 60.12.239

info@alzheimerathens.gr

 

Αμαλία Κολονέλου στο viewtag.gr

Τελευταίες δημοσιεύσεις